Het verhaal van Marijke

  • Woont in: Breda
  • Oorzaak van gehoorverlies: Plotsdoof sinds 2004
  • Systeem: Kanso en hoortoestel
  • Lees hier het verhaal van Marijke. Als u nog vragen heeft, kunt u rechtstreeks contact opnemen via het formulier onderaan de pagina.

    Uitdagingen vanwege mijn gehoorverlies

    Eind 2004 werd ik op een gewone dag wakker en kon met een oor niks meer horen. Een paar maanden later kon ik met mijn andere oor ook bijna niks meer horen. Ik was plotsdoof. Ineens ging ik van een drukke baan, veel sporten en een actief sociaal leven naar onzekerheid en geen activiteiten meer. Toen mijn gehoor niet terug kwam, moest ik er mee leren leven. Een gehoorapparaat zorgde ervoor dat ik mensen weer gedeeltelijk kon verstaan. Mijn kinderen weten niet anders dan dat ze me moeten aankijken als ze met me praten en niet te druk moeten zijn. Ik had ook luide tinnitus, dat maakte het er niet makkelijker op.

    Sporten of naar verjaardagen en feestjes gaan lukten niet meer. Tijdens en na de sport wordt er gepraat en gelachen. Ik kon dat niet meer volgen en dat voelt ongemakkelijk, eenzaam en vervelend aan. Als ik op het schoolplein en op feestjes drie keer moest vragen “Wat zeg je?”, dan stopte ik ermee. Het had geen zin.

    In een rustige omgeving of met één enkel persoon kon ik een gesprek goed verstaan en dus paste ik mijn leven aan aan mijn slechthorendheid.

    Niet alleen op sociaal vlak moest ik mij aanpassen. Mijn kinderen waren klein en ik kon het verschil tussen huilen en lachen niet horen. Tijdens hun middagslaapje en in de avond hoorde ik niet wanneer de kinderen wakker werden. Ik vond het moeilijk om alleen thuis te zijn, omdat ik geluiden niet kon plaatsen; ik wist niet welk geluid het was of waar het vandaan kwam.

    Een nieuwe start

    Begin 2015 kreeg ik een cochleair implantaat in mijn linkeroor met een Nucleus 6-geluidsprocessor. Rechts draag ik nog steeds een Resound-gehoorapparaat. De operatie liep heel voorspoedig. Bij de eerste aansluiting kon ik gelijk goed horen en de emotie daarvan is niet te beschrijven. Het is zo gek om te horen met een oor waar al ruim 10 jaar geen geluid door komt. De revalidatie liep ook voorspoedig en mijn man en de kinderen hebben goed geholpen met het oefenen.

    Nu ben ik nog steeds erg blij dat ik de beslissing genomen heb. Ik kan veel beter verstaan en mijn tinnitus is verminderd. Ik ben opnieuw begonnen met sporten, klimmen. Daarbij heb ik wel hulp van de draadloze mini-microfoon MiniMic 2+. Mijn medeklimmer heeft een microfoontje, waardoor ik degene op de grond kan verstaan, terwijl ik 15 meter hoger in de wand hang. Het geluid van de microfoon gaat zowel naar mijn CI als naar mijn Resound-gehoorapparaat, waardoor ik het nog beter hoor.

    Ik gebruik nu de Kanso-geluidsprocessor. Die blijft tijdens het sporten veel beter zitten, doordat hij met een klip aan mijn haar vastzit. Dat voelt veiliger, want als de geluidsprocessor tijdens het klimmen op de grond zou vallen, is die kapot. Daarnaast kan ik nu veel makkelijker een lees- of zonnebril dragen.

    Hoe heeft mijn CI mijn leven veranderd

    Mijn CI heeft mijn leven zeker veranderd. Ik sport weer, ga af en toe naar restaurants. Op het schoolplein en langs het sportveld kan ik andere ouders een-op-een weer verstaan.

    Doordat ik een CI en een gehoorapparaat draag, kan ik beter richting verstaan. Ik schrik minder van auto’s, vroeger leken die opeens voor me te staan, maar nu hoor ik ze aankomen.

    Mijn leven zal nooit meer worden zoals het was voor ik plotsdoof werd. Ik zal nog veel laten en vaak nog tegen muren lopen. Maar het CI heeft ervoor gezorgd dat ik beter hoor, geluid van achter me hoor, me zekerder voel, met activiteiten mee doe. Ik kan nu wel kan verstaan wat ik vroeger niet kon verstaan.

    Fill out my online form.