Het verhaal van Cora

  • Woont in: Krimpen aan de lek
  • Oorzaak van gehoorverlies: slechthorend geboren. Ik werd daarna door een virus bijna volledig doof.
  • Systeem: Kanso
  • Lees hier het verhaal van Cora. Als u nog vragen heeft, kunt u rechtstreeks contact opnemen via het formulier onderaan de pagina.

    Uitdagingen vanwege mijn gehoorverlies

    Mijn opa ontdekte toen ik drie was dat ik niet goed hoorde. Terwijl mijn ouders zeiden dat ze daar niets van merkten omdat ik overal op reageerde. Mijn opa zei: “Ik ga een test bij haar doen.” Hij nam zijn horloge en legde het op mijn linkeroor. Ik zei niets... Toen legde hij het op mijn rechteroor en ik riep: “Ja, tik tik!”

    Toen ik vier jaar was kreeg ik een hoortoestelkastje. Toen ik negen werd, kreeg ik een hoortoestel achter mijn oor. Later gebruikte ik een crosslink. In 2015 deed ik een hoortest in het ziekenhuis omdat ik iets minder hoorde.  Mijn hoortoestel werd toen bijgesteld, maar de arts raadde me aan om een cochleair implantaat te overwegen. Maar daar was ik nog niet aan toe. Ik wilde eerst proberen mijn hoortoestel bij te stellen.

    In maart 2016 werd ik ziek. Mijn hoofd werd zo zwaar dat ik bijna niet rechtop kon blijven zitten en ik was ook duizelig. Ik had geen controle over mijn lichaam. Ik kreeg antibiotica en mijn gehoor ging achteruit: na drie weken hoorde ik niets meer. Toen vertelde de KNO-arts dat ik waarschijnlijk een virus in mijn hoofd heb gehad. Ik was eerst boos, maar daar schoot ik niets mee op. Ik herstelde vier weken van mijn ziekte en toen ben ik langzaam aan weer halftijds gaan werken.
    Tijdens het werk had ik vaak met cliënten te maken en dan moest ik uitleggen dat ik doof was. Ik zei dan dat ze mij moesten aankijken als er gecommuniceerd moest worden en dat ze niet achter mijn rug moesten praten tegen mij. Ik had echt begripvolle cliënten... Het was heel vermoeidend, dus toen ben ik minder gaan werken.

    Ik ging toen naar de KNO-arts en die vertelde me de uitslag van de test: ik hoorde eigenlijk helemaal niets en kwam in aanmerking voor een CI. Ik zou spoedig geholpen worden.

    Een nieuwe start

    Ik kon daarna al snel terecht in het Erasmus MC. Daar werd ik goed opgevangen door een arts, die me vertelde dat ik in aanmerking kwam voor een cochleair implantaat. Ik had op dat moment geen andere keuze meer.

    Al gauw werd mijn CI-traject in gang gezet. Ik moest kiezen welke geluidsprocessor ik wou: Kanso (die toen net gelanceerd was) of Nucleus 6. Er werd mij verteld dat ik de eerste was die voor Kanso koos, wat het extra spannend maakte! Ik koos uiteindelijk voor Kanso omdat ik niets meer achter mijn oor wilde.

    De dag dat mijn Kanso gekoppeld werd, vergeet ik nooit meer. Wat was dat een ongelooflijk moment. Het eerste wat ik zei tegen de KNO-arts die het CI op mijn hoofd zette, was: “Ik hoor uw voetstappen!” Ik hoorde mijn moeder een beetje, wat ik gewend was, maar de stem van mijn man klonk toch wat vreemd. Nadat ik de deur uitliep, hoorde ik steeds meer dingen: de motor van de auto, een gesprek op de radio. Ik kon het niet geloven.

    Na een week hoorde ik echt goed en bleek uit een test dat ik 93% kon horen en verstaan, wat boven mijn eigen verwachtingen was. Mijn omgeving stond er versteld van dat ik plots heel goed ging praten. Een paar weken later werd er opnieuw een test uitgevoerd en toen was mijn spraakverstaan 97%. Zelfs de logopedist was daar van onder de indruk.

    Hoe heeft mijn CI mijn leven veranderd

    Ik heb een nieuw horend leven gekregen: dat is zo bijzonder, ik vind het een wonder.

    Ik had voor ik mijn CI kreeg, nooit een vliegtuig over ons huis horen vliegen of in de verte iemand een autoportier horen dichtslaan, de vogels horen zingen, de muziek van de buren. Ik hoor de douche lopen als er iemand onder staat terwijl ik beneden zit. En ik hoor mijn man de trap aflopen, terwijl ik vroeger altijd schrok wanneer hij de kamer binnenliep. Ik hoor nu zoveel, het is te veel om op te noemen.

    Ik kan telefoneren zonder hulpmiddelen, maar ik houd dan de telefoon anders dan normaal, waardoor mijn gesprekspartner mij niet altijd goed kan horen. Ik telefoneer nu op speaker, maar ben van plan om een telefoonclip te beginnen gebruiken.

    Ik luister nu ook naar de radio. In de auto kan ik gesprekken goed horen en luister ik heel veel muziek met de Cochlear mini-microfoon 2+. Ik kan daar heerlijk van genieten, zowel van de muziek alleen als van de muziek en een gesprek met mijn man tegelijk.

    En nu, als ervaringsdeskundige?

    Door mijn CI is mijn wereld opengegaan en ben ik heel sociaal geworden. Ik wil zelfs uitdagingen aangaan die ik nooit heb durven doen, zoals baliemedewerker of gastvrouw worden.

    Het is voor mij nog steeds onwerkelijk. Zeker nu ik pas oma ben geworden: op het moment dat ik mijn kleinzoon zag en hoorde huilen dankzij mijn CI, moest ik een traantje wegpinken.

    Ik kan niet vertellen hoe gelukkig en blij ik ben met mijn CI. Ik sta altijd open voor vragen, dus neem gerust contact met mij op.

    Fill out my online form.