Het verhaal van Richard

  • Woont in: Etten-Leur
  • Oorzaak van gehoorverlies: zwaar slechthorend vanaf de geboorte
  • Systeem: Nucleus 6
  • Lees hier het verhaal van Richard. Als u nog vragen heeft, kunt u rechtstreeks contact opnemen via het formulier onderaan de pagina.

    Uitdagingen vanwege mijn gehoorverlies

    Ik ben vanaf mijn geboorte zwaar slechthorend aan beide oren. Daarom droeg ik een hoortoestel. Eerst een kastapparaat en daarna een bi-cross-oorhanger. Ik had een gehoorverlies van 100 dB. Voor het communiceren met een ander was spraakverstaan niet voldoende, ik moest ook liplezen. Een 1-op-1-gesprek voeren ging redelijk, maar groepsgesprekken volgen op het werk of op feestjes en verjaardagen was voor mij elke keer frustrerend. Steeds ging het te vlug en kostte het mij erg veel energie. Iedere keer moest ik opnieuw vragen waar ze het over hadden. 

    Toen ik rond mijn 40e in aanmerking kwam voor een nieuw hoortoestel, merkte mijn audicien op dat mijn gehoor een beetje achteruit was gegaan. “Waarom neem je geen CI?” vroeg hij. En hij merkte op dat met een CI mijn gehoor nooit meer achteruit zou gaan. Ik was er huiverig voor, dat was wel een ingrijpende stap, vond ik.

    Een nieuwe start

    Ik ging eerst goed informeren wat een CI inhield en haalde veel informatie van het internet. Ook sprak ik met een aantal CI-gebruikers over hun ervaringen. Ik meldde me aan bij het Radboudziekenhuis in Nijmegen. Eerst moest ik een vragenlijst invullen, daarna moest ik in het ziekenhuis een aantal onderzoeken doen, zoals een evenwichtstest en een CT-scan.

    In het ziekenhuis vertelden de deskundigen mij dat ik in aanmerking kwam voor een CI aan mijn linkeroor. Ik schrok, want dat betekende dat ik mijn restgehoor zou verliezen na de operatie. De deskundigen overtuigden mij er van dat de kans groot was dat mijn spraakverstaan bij mijn linkeroor veel beter zou worden. Bovendien had een CI geen zin bij mijn rechteroor, omdat mijn slakkenhuis daar verkalkt is.

    Op 3 juni 2010 werd ik geopereerd. Die datum zal voor altijd in mijn geheugen gegrift staan. De operatie verliep vlot en na een herstelperiode van 6 weken werd mijn implantaat aan de geluidsprocessor aangesloten.

    Voor het eerst in mijn leven kreeg ik de hoge tonen te horen. Voor mijn hersens was dat een nieuwe prikkel. Het klonk anders dan ik gewend was. De personen om mij heen spraken anders dan normaal. Even zonk de moed mij in de schoenen. Maar degene die het CI afstelde, zei dat het tijd nodig had. Ik moest geduld hebben en vertrouwd worden met de nieuwe tonen.

    Een paar keer ging ik terug voor de afstellingen. Uiteindelijk klonken de geluiden aangenamer. Nu had ik ineens een palet met veel verschillende tonen.

    Hoe heeft mijn CI mijn leven veranderd?

    Ik volgde eerst de trainingen van het CI-team. Maar ik was (en ben) een streber. Ik wou steeds verder gaan met de spraakoefeningen. Dat deed ik thuis, een jaar lang drie keer per week met mijn familie. Steeds verzon ik nieuwe oefeningen voor het spraakverstaan. Ook deed ik dat met een logopedist.

    Na een paar weken ging ik het bos in. Ik wilde de natuur in. En ik hoorde veel vogels verschillend fluiten. Dat hoorde ik voorheen niet. Nu wel. Dat gaf mij vreugde. Daarna ging ik naar zee. De zee horen ruisen, de meeuwen horen krijsen. Een gelukzalig gevoel kwam in mij los.

    Na een jaar was mijn spraakverstaan duidelijk verbeterd. Nu kan ik de tv wat beter volgen maar nog niet alles. Evenals muziek.

    Ik hoor nu meer verschil in de stemmen van personen. Maar ook meer omgevingsgeluiden. Communiceren verloopt nu wat vlotter. 

    Door het CI heb ik meer zelfvertrouwen gekregen, ik durf assertiever te zijn. Op mijn werk durf ik wat meer mijn mond open doen.

    Groepsgesprekken volgen blijft lastig, maar nu kan ik wat meer oppikken van wat er gezegd wordt.

    Nu durf ik grote reizen te maken met een groep. En ik vind het leuk om een praatje te maken met een ander. Ook al kennen we elkaar niet. Dat vergroot mijn mensenkennis. En het bevordert mijn sociale vaardigheden.

    Wanneer ik in de jungle dieren geluiden hoor maken, dan kan ik daar zo van genieten. Dat is een kostbaar en persoonlijk moment voor mezelf.

    En nu, als ervaringsdeskundige?

    De CI heeft mijn leven verrijkt. Hierdoor ben ik een socialer mens geworden. De meerwaarde in het verstaan koester ik. Wat mij overkomen is, kan een ander ook overkomen.

    Tegenwoordig kom je als CI-gebruiker met technische snufjes en praktische hulpmiddelen al ver wat het spraakverstaan betreft. Dan heb ik het o.a. over telefoneren, vergaderingen volgen of naar televisie kijken.

    Je mag echter niet vergeten dat je ervoor moet werken als je een CI krijgt. De mate van slechthorendheid zal per persoon verschillen, maar steeds zelf trainen werpt uiteindelijk vruchten af.

    Zelf heb ik ook veel geleerd van andere CI-gebruikers. Ik wil graag mijn ervaringen vertellen en doorgeven aan een ander. Ik weet wat het is, de onzekerheid en de angst voor een CI. Daarom sta ik open voor een gesprek met toekomstige CI-gebruikers.

     

    Fill out my online form.