Het verhaal van Greetje

  • Woont in: Neusustrum (Duitsland), vlakbij de Ter Apel (Nederland
  • Oorzaak van gehoorverlies: progressief gehoorverlies
  • Systeem: Nucleus 6
  • Lees hier het verhaal van Greetje. Als u nog vragen heeft, kunt u rechtstreeks contact opnemen via het formulier onderaan de pagina.

    Uitdagingen vanwege mijn gehoorverlies

    Vanaf mijn 50e ben ik aan beide zijden geleidelijk aan steeds slechthorender geworden. Sinds 2012 ben ik rechts geheel doof en sinds 2015 ook links. In een periode van ruim tien jaar ging ik van goedhorend naar zeer ernstig slechthorend en uiteindelijk naar doof. Onverklaard. Communiceren was niet meer mogelijk. De hoortoestellen die ik droeg, inclusief de solo-apparatuur, werden “werkloos”.


    In 2015 werd mij door het UMCG Groningen de mogelijkheid geboden het CI-traject in te gaan. Ik heb daar volmondig ja op gezegd. De vooronderzoeken gaven een positieve uitslag. Door de aard van mijn gehoorverlies zou ik zeker in een-op-een-situaties weer goed kunnen communiceren, zelfs zonder hulpmiddelen. Ik was een geschikte kandidaat.


    Omdat ik intussen al ervaren had hoe lastig en eenzaam het leven voor me was geworden, ben ik de uitdaging van de CI-operatie aangegaan. Na een wachttijd van 7 maanden ben ik in april 2016 met succes geopereerd. Einde mei 2016 werd mijn geluidsprocessor aangesloten en ben ik met revalidatie gestart. Er was weer geluid aan het einde van de tunnel.


    Een nieuwe start

    Al vanaf dag één van de aansluiting kon ik woorden en zinnen verstaan, hoorde ik vogels fluiten, de bladeren aan de bomen ritselen, de pieptonen van allerlei apparatuur, de richtingaanwijzer van de auto en zelfs de deurbel en telefoon.

    Communiceren lukt weer, zij het in een-op-een-situaties. Spontane gesprekjes op straat, in een winkel, ook dat kan weer. Geweldig. En naarmate de tijd vordert, gaat het horen en verstaan steeds beter.

    Nadat ik mijn CI een half jaar had, bleek dat in het implantaat (het inwendige deel van het CI) een aantal elektroden teveel weerstand kregen, waardoor ze uitgevallen waren en het implantaat dus niet goed functioneerde. Inmiddels zijn die elektroden door middel van speciale instellingen en extra bezoeken aan het ziekenhuis weer geactiveerd. Daarna kon ik samen met het CI-team weer verder met het proces van zoeken naar de optimale instellingen om te kunnen horen en verstaan.

    Nu, begin 2017, zijn we weer op de goede weg en lukt het net zoals voordien om goed te kunnen horen en verstaan in een-op-een-situaties. Helaas blijft communiceren in groepen voor mij lastig. Mogelijk dat dit te zijner tijd nog wat makkelijker zal gaan. Anders is er nog de optie om een mini-microfoon in te zetten.

    Telefoneren met de PhoneClip

    Telefoneren zonder hulpmiddelen lukt mij niet.  Daarom heb ik de draadloze telefoonclip uitgeprobeerd, die via Bluetooth een verbinding maakt tussen mijn smartphone en CI. Telefoneren lukt daarmee heel goed: het geluid is helder, rustig, zuiver en verstaanbaar. Daarnaast verbind ik de telefoonclip ook met mijn iPad en iMac, waardoor ik spraak en muziek via Bluetooth rechtstreeks in mijn CI ontvang. Ook daarmee is de spraak goed te verstaan. Naar muziek luisteren is overigens nog een leerproces, omdat de muziekgeluiden met mijn CI nogal vervormd klinken.
    Intussen is er een wereld vol geluid voor me open gegaan. Ik hoor nu geluiden die ik al jaren niet meer hoorde. En het positieve is dat mijn gehoor met mijn CI alleen maar beter zal worden, dat het horen en verstaan met een CI niet meer achteruit zullen gaan.

    Daarnaast blijft het voor mij nog onzeker of ik mijn geliefde hobby, accordeonspelen, weer zal kunnen oppakken. Muziek leren spelen met een CI wordt voor mij de volgende uitdaging in het revalidatietraject.

    Hoe mijn CI mijn leven heeft veranderd

    De laatste jaren trok ik mij steeds meer terug. Ik ontweek mensen op straat, feestjes, verjaardagen, speciale gelegenheden. Bezoek ontvangen of op bezoek gaan was een hele zware opgave. Het horen en verstaan kostte me ongelooflijk veel energie, zonder enig resultaat want ik verstond uiteindelijk toch niets. Zelfs in mijn eigen gezin was communicatie nauwelijks nog mogelijk. Mijn doofheid maakte me erg eenzaam, ondanks dat ik mijn sociale contacten onderhield met behulp van de moderne communicatiemogelijkheden zoals Facebook, WhatsApp en e-mail.  

    Maar met mijn CI lacht de wereld me weer toe, is er weer zonneschijn in mijn leven, ben ik weer ondernemend en vrolijk. Ik stap weer op mensen af en ben niet bang meer om een winkel in te gaan. Ik kan weer verstaan!

    Mijn CI maakt mijn leven makkelijker en aangenamer.  Weliswaar wel met de kanttekening dat het nooit weer zo zal zijn zoals vroeger, want ook met een CI blijf je slechthorend en vaak afhankelijk van hulpmiddelen. Maar het leven met een CI is een wereld van verschil in vergelijking met een leven zonder CI.

    En nu, als ervaringsdeskundige?

    Mijn CI heeft mij de “zon” in mijn leven teruggegeven  en mijn wereld vergroot. Ik hoor er weer bij, voel me minder eenzaam en heb meer zin en energie om contacten “live” te onderhouden.
    Ik kan weer normaal communiceren. Dat gun ik iedereen. Ik wil dus graag mijn ervaringen in mijn zoektocht naar het voor mij meest geschikte CI en vooral mijn ervaringen in het horen en verstaan met een CI met u delen. Mocht u informatie willen of heeft u vragen, neem gerust contact op. Ik ben er voor u!

     

    Fill out my online form.