Het verhaal van Frank

  • Woont in: Zutphen
  • Oorzaak van gehoorverlies: Perceptief progressief, Otosclerose
  • Systeem: Nucleus 7 sinds 2018, voorheen Nucleus 6
  • Lees hier het verhaal van Frank. Als u nog vragen heeft, kunt u rechtstreeks contact opnemen via het formulier onderaan de pagina.

    Uitdagingen vanwege mijn gehoorverlies

    In de begin jaren 60 werd geconstateerd dat ik steeds slechter ging horen, waarschijnlijk het laatste jaar van de lagere school al: ik zat meestal vooraan in de klas. Het duurde nog wel even voor het echt duidelijk werd,  ik zat inmiddels al op de technische school. De oude schoolarts heeft toen aan de bel getrokken. Ik ben uiteindelijk aan beide oren geopereerd (stapedectomie). Door complicaties ben ik links doof geworden, met aan mijn rechteroor een hoortoestel: eerst van een analoog toestel naar een digitaal, met op het laatste een super power- toestel, tot ik in 2012 vrijwel ineens plotsdoof werd. 

    Dat die dag eens zou komen wist ik, want otosclerose is niet te stoppen, maar je schrikt toch wel als de wereld om je heen gewoon door draait en jij er niet echt aan kan deelnemen omdat je vrijwel niets meer hoort.

    Een nieuwe start

    Gelukkig heeft de KNO-arts in Zutphen de situatie goed ingeschat door mij zo spoedig mogelijk te laten behandelen in het Volwassenen Audiologisch Centrum van het Radboud UMC in Nijmegen. Hij verwachtte daar voor mij het beste te bereiken. Ook beschikt men in Nijmegen over een Cochleaire Implantatie-team voor de selectie, operatie, revalidatie en nazorg van een cochleair implantaat. Mocht dit de beste oplossing zijn voor mij.

    Al gauw werd dit duidelijk en er volgde een intakegesprek voor een CI,  in sneltreinvaart alle onderzoeken gedaan om te bepalen of ik een geschikte kandidaat voor een CI was en zo geschiedde... Ik ben vervolgens in augustus 2013 geïmplanteerd. Gezien het feit dat dit alleen kon aan mijn rechteroor omdat de zenuw hiervan nog werkte, moest ik wel even slikken, stel.... Maar veel keus had ik niet en veel te verliezen ook niet, dus ben ik open en met reële verwachtingen voor de implantatie gegaan en heb het nieuwe horen als een uitdaging gezien. Het slagen van het CI-traject heeft veel met je eigen instelling te maken, maar de operatieve ingreep kun je natuurlijk niet zelf beïnvloeden. Gelukkig zijn de CI-teams in Nederland en de uitvoerende artsen hierin zeer kundig en bekwaam.

    Hoe heeft mijn CI mijn leven veranderd?

    De grootste meerwaarde van het CI is voor mij vooral het terugkrijgen van mijn zelfvertrouwen, zelfstandigheid en van mijn sociale leven. Ik ben inmiddels gepensioneerd en ik heb leuke hobby’s die ik nu zonder grote hoorproblemen kan doen. Dit betekent ook dat er een zware last van de schouders van mijn partner is gevallen en dat is natuurlijk erg prettig, omdat deze nu ook meer tijd heeft voor zichzelf. Het implantaat en de processor zijn voor mij inmiddels onmisbaar en zijn een stukje geworden dat bij mij hoort. Voor mij is het allemaal waard geweest en ook is het mij persoonlijk 100% meegevallen. Het traject was heftig, maar ook een zeer interessante ervaring en nu nog steeds. Een ervaring die mij weer midden in het leven heeft geplaatst! Natuurlijk blijf ik doof, maar het is wel een geweldig hulpmiddel: één met een gouden randje.

    En nu, als ervaringsdeskundige?

    Omdat ervaringsverhalen van andere lotgenoten mij geholpen hebben de stap naar het bionische oor te nemen, heb ik mij tot doel gesteld dat, als mijn implantatie succesvol zou zijn, ik iets terug zou doen voor alle toekomstige CI-gebruikers. Want mijn cochleair implantaat heeft mij zoveel terug gegeven en ik hoop dat ik door het delen van mijn ervaringen nu zelf anderen op weg kan helpen.

    Ik ben dan ook vrijwilliger bij de Stichting Plots en Laatdoven en bij OPCI (Onafhankelijk Platform Cochleaire Implantatie).

     

    Fill out my online form.