Over Graeme Clark

"Ondanks de problemen en de kritiek, moest ik doorzetten. Een cochleair implantaat was hun enige hoop om ooit te horen.”

Graeme Clark

 

Zo dacht Professor Graeme Clark: geef nooit de hoop op om mensen met een significant gehoorverlies weer te laten horen.

 

Het was het lijden van zijn dove vader dat het vuur in hem aanwakkerde. Professor Clark groeide op met de ongemakken van een leven in stilte - inclusief frustratie, angst en resulterende afzondering. Hij zag ook zijn vaders hoop op een beter contact met zijn omgeving en nam zich voor om daarvoor te zorgen.

 

In het midden van de jaren 60, toen hij als oorarts werkte in Melbourne, Australië, las Professor Clark in de VS een wetenschappelijk artikel van Blair Simmons. Het beschreef hoe iemand met een significant gehoorverlies dankzij elektrische stimulatie hoorprikkelingen kon waarnemen, maar nog geen spraak verstond. Het zaadje was geplant en in 1967 startte hij zijn onderzoek naar een elektronisch, implanteerbaar hoorsysteem: een cochleair implantaat.

 

Ook al leek het haast onbegonnen werk om een implantaat te creëren, Professor Clark wijdde jaren aan het onderzoek ernaar en de ontwikkeling ervan. Zijn collega's zeiden dat een cochleair implantaat niet zou werken, omdat het binnenoor te ingewikkeld was. Volgens anderen waren er onbekende risico's aan verbonden. Hij moest ook afrekenen met een gebrek aan financiering en de technologische uitdaging om elektroden in het piepkleine binnenoor in te brengen.

 

Maar hij werd gedreven door de kans om zij die leven in doofheid de gave van het horen te schenken. Meer dan tien jaar zette hij zijn zoektocht met een klein team voort. Uiteindelijk konden de resultaten van zijn onderzoek getest worden. In 1978 werd het eerste cochleaire implantaat operatief ingebracht. En hij en zijn toegewijde team ontdekten in 1978 hoe spraak met meerkanaalse elektrische stimulatie gecodeerd kon worden. Professor Clarks vastberadenheid had zijn vruchten afgeworpen.

 

Zijn succes leidde tot de oprichting van Cochlear Limited. Het doel: professor Clarks innovatieve multikanaal cochleaire implantaat commercieel beschikbaar maken in de hele wereld. Vandaag hebben honderdduizenden kinderen en volwassenen met een ernstig tot zeer ernstig gehoorverlies wereldwijd een cochleair implantaat van Cochlear. Dankzij zijn niet aflatende toewijding hebben zij allemaal de kans gekregen om meer in contact te staan met hun omgeving.

 

Professor Clark is nog altijd actief betrokken bij de verbetering van cochleaire implantaten. In 1985 stichtte hij The Bionic Ear Institute, een onafhankelijke non-profitorganisatie die medisch onderzoek verricht en al samenwerkte met de Universiteit van Melbourne en Cochlear, en waarvan Clark tot 2005 zelf aan het hoofd stond. Hij werd de eerste onderscheiden professor aan La Trobe University in Melbourne, en heeft onderzoek gevoerd met de Universiteit van Wollongong in New South Wales in het kader van een Australisch Research Council’s Centre of Excellence on Electroactive Polymers om een geavanceerde elektrode te ontwikkelen die in verbinding staat met de hoorzenuwvezels die naar de hersenen gaan. Nu daar vooruitgang in wordt geboekt, is hij teruggekeerd naar de Universiteit van Melbourne, waar hij niet alleen Laureate Professor Emeritus is, maar ook Honorary Professor in the School of Engineering en een Distinguished Researcher aan het NICTA (National Information Communication Technology Australia) is geworden. In die functie helpt hij met het ontwikkelen van wiskundige modellen van de hersenbanen voor geluid en verbeterde cochleaire implantaten.

 

Samen blijven Professor Clark en Cochlear de weg naar nieuwe technologieën verkennen en innovatieve primeurs op de markt brengen die doven helpen om eenvoudiger en helderder te horen. In 2013 werd Professor Graeme Clark geëerd met de prestigieuze Lasker-DeBakey Clinical Medical Research Award.